A CIDADE PROMETIDA

A penas estou a 24 horas de tomar terra nun dos desexos que máis tardei en realizar. sei que só sreá de maneira temporal, pero non dubido que algún día terei a oportunidade de afincarme na terra prometida ou rexeitala porque... todo se andará.

E hoxe, agora, neste momento, no curso que hoxe remata, penso que... creo que vou a botar de menos a Pontevedra. Este ano, ao contrario do que o ano pasado, sí teño a xente nesta cidade, e coido que os vou a botar de menos...

E en Santiago? Como terra prometida, están as ilusions. De min depende agora crer nelas ou non...

Deixareime levar. Ás veces as ilusións cambian. Polo de pronto, perdín o medo a falar, a contar a verdade. E iso lévame a gratas sorpresas.

Ter que decidir é bo, xa uqe iso significa ter varias opcións. E non me gusta cerrar portas, aínda que mañá prosiblemente abra unha das máis grandes...